Croatian painter. A farmer by occupation, his artistic talent was discovered in 1930 by Krsto Hegedusic. He became the most celebrated Yugoslav naive painter and the central figure of a group of naive painters known as the HLEBINE SCHOOL. In the 1930s the simple and expressive folk style and the clear colours in which he depicted peasant scenes with traditional customs, merry festivals, tragic deaths or arduous peasant work came close to the socially critical aesthetic of the committed artists in the group Zemlja. Yet he did not develop this expression of childlike simplicity by drawing on its primary force but by studying painting, focusing particularly on problems of perspective and space and on colour.
Yugoslav mucizesi adı verilen hareketin beşiğide Hlebline okuludur.Bu okul adı geçen Hırvat kasabasında İvan Generalic'in sanatçı kişiliği çevresinde gelişmiştir.Generalic genellikle cam üzerinde çalışır ve ifade aracı ne olarak kullandığı malzeme her ne olursa olsun etkileme gücü bakımından gerçekten de eşine az rastlanır bir periler dünyası şiirselliği yaratır.Hırvat sanatçının birbirine karşıt iklimleri bir araya getirdiği farklı üsluplaştırmalar yarattığı manzara resimlerinde bir perspektif kaygısı taşıdığı görülür,şiirsel ve olağandışı hava yaratmayı başarır.Yaptığı resimlerdeki mistik havasıyla, saflığıyla ve renklerdeki canlılıkla, işlediği pastoral temalarıyla dikkat çeker.
Hayat Hikayesi
21 aralık 1914'te ( Hlebine ) Podravina'da küçük bir köyde dünyaya geldi.Daha ilkokulda iken Ressam onun için büyük eğlence kaynağı lan Resim dersleri sayesinde ilk parasını kazanırken ,çoğunlukla kağıt çantaların üzerine kağıt kurşunkalemle çizimler yapardı,Bu çizimlerini beğenen ünlü Hırvat Ressam Krsto Hegedusic bunların şahane olduğunu söyler.Bu olay sanatçının kariyerinde önemli bir gelişme olmuştur.İvan Generalic'in resimlerinden etkilenen Krsto Hegedusic daha sonra sanatçının resimlerinin sergilenmesinde yardımcı olur.1931'de sanatçının ilk sergisi olmasına rağmen olumlu tepkiler alır.1934'te , Anka Kolarek'le evlenir,1936'da ise yine Naif bir Ressam olan oğlu Josip dünyaya gelir.
İkinci Dünya savaşının ardından sanatçının kariyerinde önemli gelişmeler yaşanır ,ilk olarak 1945'te ULUH'in ( Hırvat sanatçılar Topluluğu ) üyesi olduktan sonra. 1953'te Fransa'yı ziyaret eden sanatçı burda iki ay gibi kısa bir süre içinde birçok müze ve galerileri ziyaret eder ve Resim çalışmalarına Paris'te devam ederek bir sergi açar Generaliç.Sanatçı yine Hırvatistan'da olduğu gibi burada da olumlu eleştiriler almaya devam eder.
Fransız romancı ve eleştirmenden biri olan Marcel Arlan, : " O bu ( Hırvatistan ) topraklar için yaratılmıştı, Sevimli, akıllı ve cazibeye sahip olan bir kişiliği vardır ,yönlendirilmeye ihtiyaç duymaz." diyerek ona duyduğu sempatisini dile getirmişti.
1959'da yaptığı Karaca düğünü adlı tablosu onun bugün en çok bilinen ve sanatçı ile adeta özdeşleşmiştir.Çoğu zaman efsanelerle beslenen bir folklor zemini üzerine betimleyen ressam bir diğer eseri olan Tekboynuz ( Unicorn ) ' da ise Hlebline kırlarını örten karların üstünde çiçekler açtırıp efsanevi atı köylüler ile buluşturmuştur.Bir masal sahnesine benzeyen resimde büyüler dünyası'nı çok yakına getirmiştir.
1975'te karısı Anka, öldükten sonra Sigetec'e taşınır ve hayatının sonuna kadar orada yaşar.Karısının ölümü onu derinden etkilemesine rağmen resim yapmaya devam eder ve öldüğü tarih olan 1992'ye kadar resim çalışmalarına devam eder.
Naif sanatın ve 20.ci yüzyılın en büyük ressamlarından olan İvan Generalic, 1992 Kasım'da 27 'de Koprivnica'da hayata gözlerini yumar.
Kaynakça
Théma Larousse 5
www.generalic.com
http://en.wikipedia.org/wiki/Ivan_Generali%C4%87
